DOMZeg – BIDVeel

Kortgeleden geleden heeft een broeder in onze gemeente de brief aan de Filippenzen behandeld. Hierbij kwam regelmatig de afkorting DOMZeg terug. Een origineel bedachte afkorting die staat voor Dingen, Omstandigheden, Mensen, Zorgen.

Stuk voor stuk zaken die zo gemakkelijk onze blijdschap wegnemen en ons zicht op Christus vertroebelen. We herkennen dit vast wel. Maar wat vinden we dan een fantastisch voorbeeld in Paulus in zijn brief aan de Filippenzen, waarin hij laat zien hoe hij omgaat met DOMZeg. Wat waren er een dingen in het leven van Paulus: verdrukking, tegenslag en moeilijkheden. De omstandigheden waren slecht: al bijna 4 jaar gevangen, dag in dag uit geketend aan een Romeinse soldaat, beroofd van zijn vrijheid. Er waren mensen die hem hadden verlaten, die jaloers waren, die kwaad over hem spraken en blij waren dat hij gevangen was gezet. Daar zat hij dan: verstoten van zijn broeders en zusters die hij zo lief had niet wetende of hij die ooit nog terug zou zien en hoe het met hem zou aflopen. Paulus had alle reden tot zorgen. Maar wat zien we hier bij Paulus: blijdschap!  De brief aan de Filippenzen loopt over van blijdschap, vreugde en dankbaarheid. Hoe lukte het Paulus zijn blijdschap te bewaren ondanks DOMZeg en wat kunnen wij daarvan leren?

Paulus was in alles gericht op zijn verheerlijkte Heer in de hemel en hield alles hier op aarde voor schade en drek (3:7-8). In de brief aan de Kolossers zegt Paulus ‘Bedenk de dingen die boven zijn, niet die op de aarde zijn’. Hij gaf alles op Christus te winnen, Christus was zijn leven. Sterven was hem zelfs winst omdat hij dan bij zijn Heer zou zijn (1:22). Zijn grote voorbeeld was Christus en hij roept ons op om Zijn gezindheid aan te nemen als nederige mensen. Dat leidde hem en moet ook ons leiden in ons leven op aarde. Eerder al schreef hij wordt ‘Innerlijk veranderd door de vernieuwing van uw gezindheid’. God geeft genade om in ons leven de Here Jezus te laten zien (2:5). Paulus wilde niets liever dan dat: het Evangelie van Christus Jezus verkondigen, maar daar leek nu een einde aan gekomen. Toch was het niet het einde, God was aan het werk. De verbreiding van het Evangelie ging door, sneller dan ooit. Hij wist dat alle dingen voor hem ten goede zouden meewerken en dat hij in Christus alles vermocht. Daar haalde hij de kracht vandaan om God in zijn omstandigheden te danken en hij vertrouwt er op dat God alles bestuurt. ‘Dankt en bidt’ (4:6). God weet wat het beste voor ons is ook al is de weg soms moeilijk. Het gebed is onze toevlucht. ‘Weest in geen ding bezorgd’. Alles mogen we bij de Heer brengen. We mogen weten dat de Heer nabij is. Dat we eens bij Hem zullen zijn. Paulus wist dat hij in Christus was zoals wij dat ook zijn.  Dan kunnen we vol overtuiging zeggen ‘Verblijd u in de Heer’ (4:4). Niet in de omstandigheden maar in de Heer.

Dit overdenkende kwam ik tot de afkorting BIDVeel, u ziet waarschijnlijk wel waarom. Als u bemerkt dat er DOMZeg in uw leven is, denk dan aan BIDVeel. Voor Paulus was Christus zijn leven, doel, voorbeeld en kracht. ‘Wordt navolgers van mij gelijk ik een navolger van Christus ben’. Dat we zo zijn voorbeeld zullen navolgen. Niet omdat het Paulus is maar vanwege Christus Jezus, onze Redder en Heer die het waard is om te volgen.

Door JHDV, 16-4-2014